Een gebroken hart.

Iedereen kent het en iedereen dealt ermee. Dat is soms makkelijker dan anders.

Soms blij om je vrijheid, soms verdrietig om je eenzaamheid. De ene dag voelt het als heerlijk lichte zelfstandigheid, de andere dag als falen.

Blij, verdrietig, boos, angstig, verdrietig, blij, boos, blij, blij, blij, verdrietig. Een emotionele rollercoaster van gevoelens en gedachten. Vet vermoeiend.

Emoties zijn soms lastig te herkennen en we gaan de negatieve gevoelens liever uit de weg. Logisch- niemand wil zich rot voelen.

Toch hebben ze een belangrijke functie en zijn ze onlosmakelijk verbonden met het leven. We leren te weinig over hoe om te gaan met onze gemoedstoestand.

Het gevolg hiervan is dat we veel gevoelens niet herkennen of er niet laten zijn en vaak (snel) in de ‘oplos-modus’ gaan.

Alleen streven naar geluk is niet realistisch en ook niet gezond.

Ineffectieve strategieën

Als kind creëren we manieren om met pijn en angst om te gaan. We vermijden deze emoties, maken onszelf nog sterker en vechten ertegen of we vinden een manier om onszelf af te leiden (hoi puberale marihuana fase). Dit zijn allemaal manieren om met onze gevoelens om te gaan.

Ik ging bijvoorbeeld als kind vechten om nog sterker te zijn. Of eigenlijk om me sterker te doen voorkomen. Niet huilen waar anderen mensen bij zijn, liever helemaal niet huilen. Er zijn ergere zaken in de wereld! Kwetsbaarheid? kende ik niet..

Een prima korte-termijn strategie.

Op de lange termijn minder handig, want ik was wel verdrietig, maar herkende die emotie bijna niet meer. Onbewust bleef het bestaan. Bij een gekke trigger of de zogenaamde ‘laatste druppel’ barste ik dan opeens in huilen uit en begreep ik niet precies waarom. Dan voelde ik me ook nog eens schuldig omdat ik dacht dat ik geen reden had om verdrietig te zijn.

Trust me, dit is geen effectieve strategie.

Het omgaan met álle emoties is goed voor je fysieke en mentale gezondheid, maar er zijn veel strategieën die niet echt goed werken.

Jezelf of anderen de schuld geven, je gevoelens onderdrukken of het probleem in gedachten erger maken dan het in werkelijkheid is, zijn daar een aantal voorbeelden van.

Effectieve strategieën

wat werkt dan wel?

Positieve refocus, een nieuwe interpretatie aan de situatie geven, acceptatie: de emotie er laten zijn, voelen en er niet tegen vechten.

Geluk vinden gaat niet over alleen maar positieve emoties ervaren, het gaat om flexibiliteit en acceptatie van álle vormen van ontroering.

Blijdschap op zichzelf is niets zonder het brede spectrum aan gevoelens. Dus hier komt het cliché: je moet de moeilijke momenten van het leven ervaren om zingeving te vinden in de makkelijke momenten.  

Zelfs al is het moeilijk; ik raad je aan om niet meer weg te rennen voor pijn of ongemak, te voelen wat je voelt en vervolgens verder te gaan met je leven <3

Achteraf voel je je lichter, weer een obstakel overwonnen!

Als je toch even in die emotionele rollercoaster vast zit, kun je mij bellen.

Fear is overrated.

Geef een reactie